Kop d’r veur! En goan – ook in je loopbaan

De afgelopen weken ben ik begonnen aan het dak van ons huis. Een immense klus, en hoewel de hoogte wat spannend is, is het werk zelf best rechttoe rechtaan: dakpannen eraf, anti-houtwormbehandeling, spijkers trekken, folie monteren, glasvezeldeken leggen, nieuwe latten erop en dan de dakpannen weer netjes terugleggen. 266 m² in totaal, en ik ben nu halverwege 😵‍💫

Daar zit ik dan weer, midden in wat ik mijn “daksessies” noem. Het is niet het meest complexe werk, dus het is vooral meters maken en het verstand op nul zetten. Of eigenlijk: “De kop d’r veur! En goan” (Groningse roots, je weet wel 🫣).

Terwijl ik werk, blijft het liedje van Acda en de Munnik, “Ik zit hier op het dak, de 1e Helmerstraat beneden”, als een oorwurm in mijn hoofd. Een liedje met een melancholische ondertoon over herinneringen en reflectie. Het dak is namelijk een perfecte plek om terug te blikken, te reflecteren en vooruit te kijken.

Mijn gedachten gaan terug naar de afgelopen jaren: mijn werk, mijn studie, en natuurlijk het avontuur van ons huis en de sabbatical die ik nam om te klussen en even afstand te nemen, even me-time! Het was nodig, want het waren drukke tijden, en ik was er wel even klaar mee.

Niet alles loopt zoals je het plant. Dat geldt voor mij ook. Als MBO’er binnen een overheidsinstantie had ik de ambitie om door te groeien, maar zonder dat felbegeerde HBO-papiertje bleef ik tegen muren aanlopen.

Drie jaar geleden besloot ik daarom weer de schoolbanken in te duiken. Naast een fulltime baan, een deeltijdstudie en een gezin. “Druk, maar het komt goed. Kop d’r veur en goan!” Nu zit ik in het afsluitende jaar van mijn studie Learning and Development in Organisations én probeer ik ons klushuis af te ronden.

In mijn werk heb ik ruim 13 jaar lang met passie gewerkt in specialistische teams, zowel uitvoerend als in coördinerende en leidinggevende rollen. De keuze voor mijn studie kwam voort uit mijn wens om leren en ontwikkelen sterker te integreren in het werk. Juist nu de uitdagingen groter worden door digitalisering, veranderende wetgeving en maatschappelijke druk.

Toen er dit voorjaar eindelijk ruimte kwam voor een functie gericht op leren en ontwikkelen binnen mijn thema, solliciteerde ik vol enthousiasme. Na drie jaar studeren en jaren ervaring dacht ik: “kat in ’t bakkie.” Maar helaas. Collega’s zagen me na een sollicitatiegesprek van een uur toch niet in deze rol. Dat deed wel even pijn, want mijn ambitie, ervaring en studie waren volledig gericht op dit moment.

Maar hé, net als met het dak: je klimt weer omhoog, zet de kop d’r veur en gaat door. Dit dak, net als mijn loopbaan, is een lange weg, maar ik kom er wel.

Herken jij dit en zoek je iemand die met je meeloopt in jouw loopbaanpad? 👉 Neem gerust contact met me op via info@Vields.nl, als loopbaancoach denk ik graag met je mee.